Een tandkliniek in Turkije kiezen: de checklist

De nuttigste manier om een kliniek te beoordelen is niet naar de foto's kijken en niet naar de prijs, maar naar wat er gebeurt in de eerste twee gesprekken. Deze twaalf vragen kosten niets en ze scheiden klinieken betrouwbaarder dan een sterrengemiddelde dat doet.

Ze gelden voor ons net zo goed als voor iedereen. Dat is de bedoeling.

Over het onderzoek

1. Maakt u een 3D-scan, en wanneer? Het antwoord hoort te zijn: op de eerste dag, vóór elke behandeling. Een behandelplan gemaakt op een foto is geen plan — bothoogte, botbreedte, het verloop van de zenuw en de ligging van de kaakholte staan op een scan en nergens anders.

2. Wat gebeurt er met de prijs als de scan iets anders laat zien? Vraag dit schriftelijk. Extracties en botopbouw zijn de twee posten die het vaakst bijkomen, en het moment om daar afspraken over te maken is voordat u vliegt.

3. Is er iets in dit plan dat ik niet nodig heb? De nuttigste vraag van de twaalf en de moeilijkste om te stellen. Een kliniek die op elk voorstel ja zegt, verkoopt. Vraag hem toch.

Over wat er geplaatst wordt

4. Welk implantaatsysteem, welk merk en type? Er hoort een naam te komen, en die naam hoort op de begroting te staan. Welk merk is minder belangrijk dan dát er een is. "Een gelijkwaardig systeem" of "onze eigen lijn" is het antwoord op een andere vraag.

5. Welk materiaal per element? Zirkonium, gelaagd zirkonium, e.max, metaal-porselein — de goede keuze verschilt per plek in de mond, en op een fatsoenlijk plan staat het per element. Eén materiaal voor alles is een keuze voor het laboratorium en niet voor u.

6. Krijg ik facings of kronen, en welke elementen worden rondom geprepareerd? Bij cosmetisch werk de belangrijkste vraag die er is. Vraag om de begroting met per element de prestatiecode; daar staat het onderscheid in ook als het woord het niet maakt. Wat er is afgeslepen komt niet terug.

Over het plan en het geld

7. Krijg ik de begroting uitgesplitst, per element? Met de prestatiecode, het behandeldeel en de materiaal- en techniekkosten apart. Dat is het formaat waarin een Nederlandse praktijk het boven de € 250 verplicht moet leveren, en het is het enige formaat waarin twee aanbiedingen werkelijk vergelijkbaar zijn.

8. Wat zit er in de prijs en wat niet? Vluchten, verblijf, vervoer, de scan, de röntgenfoto's, de controles. Vraag naar de lijst van wat er níét in zit — die is korter en informatiever.

9. Wanneer betaal ik wat? Aanbetaling na het schriftelijke plan, niet ervoor. Een korting die vandaag afloopt is geen aanbieding maar een techniek.

Over de mensen

10. Wie behandelt mij — naam, universiteit, afstudeerjaar? Openbare informatie over een beroepsbeoefenaar. Het hoort geen moeite te kosten. "Ons team van ervaren specialisten" is geen antwoord op deze vraag.

11. Wie is mijn aanspreekpunt, en spreekt die Nederlands of Engels? Een naam, geen nummer. En vraag wat er gebeurt als u om elf uur 's avonds thuis zit met een probleem.

Over daarna

12. Wat krijg ik mee naar huis? De belangrijkste vraag voor de lange termijn. Wat u wilt horen: het merk en type van het implantaat per positie, de referentienummers, het materiaal en de kleurcode van elke kroon, uw röntgenbeelden digitaal inclusief de opname na het plaatsen, en de schriftelijke garantie met omvang en looptijd.

Zonder die stukken kan een Nederlandse tandarts later niets. Dan is een "nee" van hem geen onwil maar de enige verantwoorde reactie.

Wat u níét in de garantie zult vinden

Het is de moeite waard om dit vooraf te weten in plaats van het te ontdekken.

Vrijwel geen enkele garantie dekt het opnieuw maken van een brug of kroon na een aantal jaren, en vrijwel geen enkele dekt de reis als u terug moet komen. Dat is niet oneerlijk — het is gebruikelijk — maar het betekent dat "vijf jaar garantie" iets anders is dan het klinkt. Vraag concreet: als er over drie jaar een implantaat verloren gaat, wie betaalt dan wat, en wie betaalt de vlucht?

En het stelsel eromheen

Eén ding staat niet in de checklist omdat u het niet aan een kliniek kunt vragen: het Nederlandse tuchtcollege en de klachtenregeling van de Wkkgz gelden niet voor een behandeling die in Turkije is uitgevoerd. Daar staat het Turkse toezicht tegenover, met een vergunning van het ministerie van Volksgezondheid en een certificering voor gezondheidstoerisme met een nummer dat u kunt natrekken. Dat is een echt stelsel en een ander stelsel.

Dat hoort in uw afweging te zitten naast de twaalf vragen hierboven, en niet in plaats daarvan.