Zijn tandimplantaten in Turkije veilig?

Het eerlijke antwoord begint met een correctie van de vraag. "Is Turkije veilig" veronderstelt dat het land de variabele is, en dat is het niet. Klinieken binnen één land verschillen onderling veel meer dan landen onderling, en dat geldt hier net zo goed als daar.

Wat wél verandert door de grens is iets anders, en daar komen we onderaan op terug.

Waar het misgaat, als het misgaat

De verhalen die u online tegenkomt gaan zelden over materiaal en bijna altijd over drie dingen.

Er is te weinig gekeken voordat er is besloten. Een behandelplan dat is gemaakt op basis van een foto is geen plan. Bothoogte, botbreedte, de loop van de zenuw, de kaakholte, de staat van het tandvlees — dat staat allemaal op een 3D-scan en op geen enkele selfie. Een kliniek die een bedrag noemt voordat iemand die scan heeft gezien, kan alleen maar gelijk krijgen bij toeval.

Er is meer behandeld dan nodig was. Twintig facings waar er zes zichtbaar zijn. Een hele kaak vervangen terwijl er nog bruikbare tanden stonden. Een kroon waar een vulling het had gehouden. Dat is geen technische fout maar een verkoopbeslissing, en het is de meest voorkomende oorzaak van spijt.

Er is niets meegegeven. Iemand komt thuis met een nieuw gebit en geen enkel document: geen merk, geen referentienummers, geen röntgenbeelden. Op het moment dat er iets moet gebeuren, kan niemand hier verder.

Geen van die drie is een eigenschap van Turkije. Alle drie zijn eigenschappen van een kliniek, en alle drie zijn zichtbaar voordat u betaalt.

Wat u kunt controleren, en hoe

Wordt er onderzocht voordat er wordt afgesproken? Vraag of er een 3D-scan gemaakt wordt, wanneer, en wat er gebeurt met de prijs als daar iets uit komt. Het antwoord hoort te zijn: op dag één, vóór elke behandeling, en het staat op papier wat er dan gebeurt.

Wordt het implantaatmerk genoemd? Vraag naar de fabrikant en om het certificaat. Straumann, Nobel Biocare, MegaGen, Osstem — er zijn er meer, en de naam is niet het punt. Het punt is dat er een naam is. Een "kliniekeigen" of naamloos implantaat is de plek waar een goedkope aanbieding vandaan komt, en de rekening daarvoor komt over acht jaar bij uw Nederlandse tandarts te liggen, die het onderdeel niet kan bestellen.

Wie behandelt u? Vraag de naam, de universiteit en het afstudeerjaar. Dat is openbare informatie over een beroepsbeoefenaar en het hoort geen moeite te kosten. "Ons team van ervaren specialisten" is geen antwoord.

Staat het plan op papier voordat u aanbetaalt? Element voor element, met materialen en met wat er gebeurt als er tijdens de behandeling iets verandert. Een plan dat begint met een aantal in plaats van met een onderzoek, is een pakket.

Wordt u ooit tegengesproken? Dit is de nuttigste vraag van allemaal en de moeilijkste om te stellen. Een kliniek die op elk voorstel ja zegt, verkoopt. Vraag expliciet of er iets in uw plan staat dat u eigenlijk niet nodig heeft.

Wat u opgeeft door de grens over te gaan

Hier is de eerlijke helft, en die staat op deze pagina omdat een veiligheidspagina die alleen geruststelt, niet over veiligheid gaat.

Wordt u in Nederland behandeld, dan heeft u drie routes als er iets misgaat. De klachtenfunctionaris en de geschilleninstantie die elke praktijk verplicht heeft op grond van de Wkkgz. Het tuchtcollege, op grond van de Wet BIG. En de civiele rechter, op grond van een behandelovereenkomst onder de WGBO.

Een behandeling die in Turkije wordt uitgevoerd door een Turkse kliniek valt buiten alle drie. De Wkkgz gaat over zorg die in Nederland wordt verleend, het tuchtcollege oordeelt over BIG-geregistreerde zorgverleners, en de WGBO regelt een Nederlandse behandelovereenkomst.

Wat er wél is: de kliniek heeft een vergunning van het Turkse ministerie van Volksgezondheid, er is een certificering voor internationaal gezondheidstoerisme met een nummer dat u kunt natrekken, en op de behandelovereenkomst zijn het Turkse patiëntenrecht en consumentenrecht van toepassing. Dat is een echt stelsel. Het is alleen een ander stelsel, en het is verder weg.

Daar komt iets bij dat veel mensen niet weten: ook in Nederland bestaat er geen wettelijke garantietermijn op tandheelkundig werk waarop u zich tegenover een praktijk kunt beroepen. Wat er is, is de plicht tot goed hulpverlenerschap onder de WGBO, en die geldt alleen tussen u en de behandelaar die het werk deed. Uw eigen tandarts is niet aansprakelijk voor werk uit Antalya, en dat verwachten wij ook niet van hem.

Daarom is de schriftelijke garantie van de behandelende kliniek geen extraatje maar het belangrijkste document dat u meekrijgt. Lees hem vóór u boekt, niet erna. Wat dekt hij, hoe lang, en wat gebeurt er als er een implantaat verloren gaat of een brug opnieuw gemaakt moet worden — dat laatste zit er bijna nooit in, en het is beter dat nu te weten.

De stukken waarmee u naar huis hoort te reizen

Dit is de kortste en meest praktische lijst op deze pagina, en het is de lijst die bepaalt hoe het over vijf jaar gaat.

• Het merk en type van het implantaat, per positie.
• De referentienummers van de geplaatste onderdelen.
• Het materiaal van elke kroon of brug, en de kleurcode.
• Uw röntgenbeelden, digitaal, inclusief de opname na het plaatsen.
• De schriftelijke garantie, met omvang en looptijd.
• Een aanspreekpunt met een naam, niet alleen een nummer.

Vraag elke kliniek op uw lijstje wat u precies meekrijgt, en vergelijk de antwoorden op papier. Hier houdt een goedkope aanbieding meestal op goedkoop te zijn.

Wie dit schrijft

Wij zijn Ballıpınar Dental, een kliniek in Antalya, en wij geven deze gids uit. Dat maakt ons geen neutrale bron en we doen ook niet alsof.

Wat u daaruit mag afleiden: alles hierboven is te controleren zonder ons. De vragen zijn dezelfde bij elke kliniek, ook bij ons, en ze zijn allemaal te stellen voordat u een euro betaalt. Als een van die antwoorden bij ons niet bevalt, is dat precies waarvoor de vragenlijst er is.